spring 2.0 ฆ่า กุ เลย ดีกว่า

      เผลอนิดเดียว นี่เวลา ก็ล่วงเลยผ่านครึ่งปี มาแล้ว หมาดๆ นี่เอง ><''

ครึ่งปีที่ผ่านมา ออกทัวร์เดินสาย ร่อนเร่ พเนจร เหอๆ
ไม่ใช่ๆ

      จะเอายังไง กับชีวิตละทีนี้ ยังดีที่บริษัทลูกค้า มี "รถโรงเรียน" 
รับ/ส่ง ถึงที่นะ

      แต่ในความเลวร้าย ก็ต้องมีความดี  อยู่บ้าง นั่นแหละ ไม่งั้นอะไร ต่างๆ

Hamburger Crisis 2009

ทริป ทำบุญ ไหว้พระ 9 วัด

Terima Kasih - Thank You Malaysia - 20081114

        ช่วงวันหยุด สุดสัปดาห์ที่ผ่านมา ผมก็ได้มีโอกาส
ได้ไปพักผ่อนที่ต่างประเทศ (ประเทศมาเลเซีย) <<<
พูดซะดูไฮโซ เชียว ก็ประเทศเพื่อนบ้านเราเอง นั่นละ 55+

        Last weekend i have a chance to rest in foreign country
(Malaysia). By the way there are neighbor of Thailand (555+).

        เริ่มเดินทางออกจากกรุงเทพฯ เที่ยวบิน Air Asia FD3571
กรุงเทพฯ - กัวลาลัมเปอร์ฯ เวลา 07.10 น. ตามเวลาท้องถิ่น
ในประเทศไทย ทริปนี้ก็ต้องขอบคุณ "พี่ตุ่น" มา ณ ที่นี้ด้วย
ที่ได้ให้กระผมได้ติดสอยห้อยตามไปด้วย (อย่างฉิวเฉียด) แบบว่า
ทำ passport เสร็จ แบบ ยังสดๆร้อนๆ อยู่เลย เฮ่ออ.... 

        Start this trip at FRI 7.10 AM by Air Asia Airlines (FD3571)
from Bangkok to Kuala Lumpur in local time, this trip need to say
Thank you to P'Tun for your kindness that take me go together krab.
Nearly take my passport just few days before check in Hummm @#%&^~!.

        และก็ต้องขอบคุณไกด์ดีๆ อย่าง "พี่โต MR.KELWIN และพี่ตี๋"
อีกด้วย ที่ได้ให้ข้อมูล ความรู้ แบบมีสาระ บ้าง ไม่มีสาระ บ้าง เหอๆ+
รวมไปถึงที่พัก ที่แสนจะเย็นสบาย แม้ไม่มีแอร์ก็ตาม และสุดท้ายก็
อาหารที่รองท้องผมทุกคน ในทุกๆมื้อ แม้จะมีคอมเม้นท์ เยอะแยะเลย
แต่ผมคิดว่าถ้าไม่มี อาหารเหล่านั้น พวกเราก็คงจะแย่เหมือนกัน

        And also many Thank you to cool guide "P'To , MR.KELWIN and P'Tee"
also that you give me more a good Malaysia information any joke that make me
laugh alway this trip , good hotel and fresh air and last thing is any meal that
we eat although you're got any comment from our ,
but i think if we have no any your good meal we will very hungry also.

        เริ่มเกริ่นนำโดยขอบคุณ ท่านผู้มีอุปการะคุณ ทุกท่าน เรียบร้อย
แล้ว ก็มาเข้าเนื้อหาสาระกัน ซะที ทริปนี้เป็นสวัสดิการที่บริษัทมีให้กับ
พนักงานทุกคนอย่างเท่าเทียมดีจริงๆ เลยครับ ไอ้เราก็ไม่เคยไปหรอก
มาเลซง มาเลเซีย เนี้ยะ ไปภาคใต้สุดๆ ก็พัทยา แค่นี้เอง อุยย <<<
อายจัง เหอๆ บ้านนอกมากๆ*

        Just start this journey from "Say Thank you" too much ,
now i need to explain about this trip is company benefit for any employee haha..
that's mean "everybody can fry" (like some airlines advertise) , I never been to
Malaysia before southern for me just Pattaya (Thailand) <--- so shy.

        ก็เหมือนกับทุกๆคน ที่คิดว่าความรู้สึกแรกเมื่อได้ยินคำว่า
"ประเทศมาเลเซีย" ก็คือ "คนแขก อาบัง" อะไรประมาณเนี้ยะ เหอๆ
แต่เมื่อผมเดินทางออกจากกรุงเทพฯ (ประเทศไทย) มาถึง กัวลาลัมเปอร์
(ประเทศมาเลเซีย) ที่สนามบิน
Kuala Lumpur International Airport Low Cost Carrier Terminal (KLIA LCCT)

        Like any people when you hear the word "Malaysia" you will think about
(Islamic people,Indian) somethink like this but when i come from Bangkok (Thailand)
arrival at Kuala Lumpur (Malaysia) in
Kuala Lumpur International Airport Low Cost Carrier Terminal (KLIA LCCT)





         เวลาประมาณ 10.20 น. ตามเวลาท้องถิ่น (ประเทศมาเลเซีย เวลาเร็วกว่า ประเทศไทย 1 ชั่วโมง)
พอได้เดินทางออกจากสนามบิน เพื่อไปยัง Twin Towers (หรือตึกแฝด) ที่ทำการ
ของบริษัทพลังงานยักษ์ใหญ่ของประเทศมาเลเซีย เค้า ก็คือ บริษัท Petronas นั่นเอง

       จากระยะทางที่นั่งรถจากสนามบิน มาถึง KL ก็ประมาณ 30-40 กิโลเมตร
ก็จะได้เห็นเส้นทางมอเตอร์เวย์ ที่สะดวกสบาย ตึกคอนโด สูงๆ เยอะแยะ
รวมถึงข้อมูลต่างๆ ที่ทั้ง "พี่โต และ คุณ KELWIN" ได้ให้ ความรู้มากมาย
ก็ทำให้ความคิด เกี่ยวกับ ประเทศ และ คนมาเลเซีย ของผม เปลี่ยนไปทันที

        At 10.20 AM in Malaysia local time (more 1 Hr than Thailand)
just come out from airport i can see a long highway it's so convenient ,
a lot of High Condominium , more Malaysia information  from "P'To and MR.KELWIN"
it's make my mind that think about Malaysia is changed.
 

 - ค่าเงินของประเทศมาเลเซีย ใช้สกุลเงิน RM (Ringgit Malaysia) นะจ๊ะ
   ถ้าคิด เป็นเงินบาทไทย ก็ตีซะ 1 RM = 10 THB

 - ภาษาที่คนในประเทศนิยมพูดกัน ก็มี ภาษา Bahasa Melayu (بهاس ملايو)
   ซึ่งก็ยังใช้เป็นภาษาราชการ และก็ยังใช้ภาษาอังกฤษ จีนแมนดาริน (จีนกลาง) อีกด้วย

 - ประเทศมาเลเซีย มีการประกาศเอกราช ภายใต้การปกครองของ ประเทศอังกฤษ 
   เมื่อวันที่ 31 August 1957

 - Malaysia use RM (Ringgit Malaysia) currency it's arround 1 RM per 10 THB

 - Popular Language is Bahasa Melayu (بهاس ملايو) it's also Malaysia Official Language
   and also use English , Chinese Madarin

 - Malaysia gained independence on 31 August 1957


ทริปนี้ ก็มีสถานที่ สำคัญๆ ที่มีโอกาสได้ไปทัศนา ก็มีดังนี้
This Popular tourist place from this Trip is below:

1.Petronas Twin Towers & Kuala Lumpur Tower







2.Batu Caves ย่าน ถ้ำศาลเจ้าอินเดีย
(จำชื่อไม่ได้ T^T น่าจะประมาณ Murugan ประมาณนี้ ตามประวัติ พระองค์ เป็นน้องของพระภิฆเนตร*)
(I can't remember this statue name , It should be called is "Murugan Statue")
 




3.Genting Highlands Resort , ThemePark & Casino





4.Royal Palace (Istana Negara) - (พระราชวัง กษัตริย์ ของมาเลเซีย)





5.OTOP/DUTY FREE SHOP
6.Putrajaya (เมืองศูนย์กลาง สถานที่ราชการ รัฐสภา มัสยิสสีชมพู)










REF: http://en.wikipedia.org/wiki/Malaysia
       http://en.wikipedia.org/wiki/Kuala_Lumpur_International_Airport
       http://en.wikipedia.org/wiki/Petronas_Twin_Towers
       http://www.genting.com.my/
       http://en.wikipedia.org/wiki/Genting_Highlands
       http://en.wikipedia.org/wiki/Batu_Caves
       http://en.wikipedia.org/wiki/Istana_Negara,_Kuala_Lumpur
       http://en.wikipedia.org/wiki/Putrajaya

ร้อยตำรวจเอกธรณิศ ศรีสุข ยอดวีรบุรุษ ตชด.

         ปลายปี 2550  ไฟใต้ยังคงลุกโชนอยู่ในพื้นที่สามจังหวัดชายแดนด้ามขวาน

ถึงแม้จะดูเหมือนว่ากำลังเจ้าหน้าที่ทั้งทหาร ตำรวจ และฝ่ายปกครองจะปฏิบัติการเชิงรุกอย่างได้ผล

สามารถปิดล้อมตรวจค้นจับกุมทั้งแกนนำฝ่ายตรงข้ามกับแนวร่วมและสามารถยึดอาวุธยุทโธปกรณ์ได้

เป็นจำนวนมากก็ตาม แต่ความรุนแรงของเหตุการณ์ที่นำมาซึ่งการสูญเสียทั้งชีวิตและทรัพย์สิน

ของผู้บริสุทธิ์และเจ้าหน้าที่ของรัฐ ยังคงปรากฏให้เห็น

        

         เพราะกลุ่มโจรใต้อาศัยความชำนาญภูมิประเทศและการเป็น "เจ้าของพื้นที่'

เป็นกลยุทธหลักและข้อได้เปรียบในการก่อเหตุร้ายอย่างไม่เลิกราด้วยเหตุนี้ปฏิบัติการ

อย่างทุ่มเทของทหารตำรวจในพื้นที่ภาคใต้จึงยังคงดำเนินไปอย่างต่อเนื่องและกลายเป็น

ที่มาของเรื่องราวดุจดังตำนานแห่ง "วีรชนคนกล้า' ของชาติอันเป็นสิ่งที่แสดงให้เห็นว่า

แผ่นดินไทยยังคงมีผู้ที่พร้อมจะสละทุกสิ่งแม้กระทั่งชีวิตเพื่อปกป้องบ้านเมืองและน้อมเกล้าฯ

ถวายเป็นราชพลี

 

         เช้าวันเสาร์ที่ 29 กันยายน ซึ่งเป็นวันที่ผู้คนในกรุงเทพและในอีกหลาย ๆ จังหวัด

ได้พักผ่อนหลังจากเหน็ดเหนื่อยจากหน้าที่การงานมาตลอดทั้งสัปดาห์



               ผู้กองแคน (คนที่สองจากขวา) ขณะลาดตระเวนบนถนน

         แต่ที่จังหวัดยะลาบนเส้นทางสายบันนังสตา - เขื่อนบางลาง "ชุดเคลื่อนที่เร็ว'
จำนวน 12 นาย ซึ่งเป็นกำลังจากกองร้อยรบพิเศษที่ 1 กองกำกับการสนับสนุนทางอากาศ
ตำรวจตระเวนชายแดนหรือที่รู้จักกันในนาม "พลร่ม ตชด.' แห่งค่ายนเรศวร หัวหิน
ได้ออกปฏิบัติภารกิจลาดตระเวนในพื้นที่ต้องสงสัยเพื่อรักษาความปลอดภัย
         
         หลังได้เบาะแสว่ากลุ่มโจรใต้วางแผนที่จะดักซุ่มโจมตีเจ้าหน้าที่และประชาชน
ที่จะใช้เส้นทางดังกล่าว

         เมื่อชุดเคลื่อนที่เร็วทั้ง 12 นาย ไปถึง "เนินนวรัตน์' ซึ่งภูมิประเทศสองข้างทาง
เป็นเนินสูงปกคลุมไปด้วยป่ารกทึบเอื้ออำนวยต่อการวางกำลังรอคอยเป้าหมายที่จะผ่าน
เข้ามาใน "พื้นที่สังหาร' ที่กำหนดไว้

         ร้อยตำรวจเอกหนุ่มวัยสามสิบ ซึ่งเป็นหัวหน้าชุดเจ้าของร่างล่ำสันรู้สึกผิดปกติ
และสำเนียกได้ถึงความเงียบเชียบที่แตกต่างจากทุกครั้ง มันเป็นเสมือนสิ่งบอกเหตุว่ามี
"อะไรบางอย่าง' ที่เป็นอันตรายรอคอยอยู่เบื้องหน้า

         "ผู้กองแคน' ของลูกน้องที่ร่วมเป็นร่วมตายกันมาโดยตลอดจึงสั่งหยุดเคลื่อนที่
เพื่อปฏิบัติตามยุทธวิธีและขั้นตอนของการรบนอกแบบ นั่นคือการใช้ "ส่วนล่วงหน้า'
เดินเท้าเข้าตรวจสอบในบริเวณต้องสงสัย

         ด้วยความองอาจและหัวใจแกล้วกล้าของนายตำรวจนักรบที่มีจิตวิญญาณความเป็น
"ผู้นำ" อย่างเต็มเปี่ยม ผู้กองแคนอดีตนักเรียนนายร้อยตำรวจสามพรานรุ่น 54 จึงทำหน้าที่
"ส่วนล่วงหน้า' ด้วยตนเองเหมือนเช่นทุกครั้งที่ออกปฏิบัติภารกิจซึ่งเขาจะต้องก้าวเท้านำหน้า



           พลร่ม ตชด. ที่อยู่ในทีมโดยไม่หวั่นไหวพรั่นพรึงต่ออันตรายใดๆ


                    
                         ผู้กองแคน (ขวาสุด) กับทีมพลร่ม ตชด.

         อาวุธอัตโนมัติที่อยู่บนมือของร้อยตำรวจเอกแห่งตระกูล "ศรีสุข'

กระชับแน่น สายตาที่เต็มไปด้วยประกายมุ่งมั่นมองกวาดไปยังแนวป่าบนเนินสองข้างทาง

อย่างระแวดระวัง นิ้วที่แตะอยู่บนไกปืนพร้อมที่จะเหนี่ยวยิงสาดกระสุนเข้าใส่บริเวณต้องสงสัย

หากว่าเสียงปืนของฝ่ายตรงข้ามดังขึ้น

 

         ไม่ไกลจากตำแหน่งที่ผู้กองหนุ่มแห่งค่ายนเรศวรกำลังเคลื่อนที่อย่างช้าๆ

กลุ่มโจรใต้ไม่ต่ำกว่า 20 คน พร้อมอาวุธกำลังเล็งศูนย์เข้าใส่เป้าหมายของพวกมัน

        

         กาลีแผ่นดินเหล่านั้นรู้จักหน้าค่าตาและชื่อเสียงของ "ผู้กองแคน' ในฐานะหัวหน้าชุด ตชด.

แห่งฐานปฏิบัติการเขื่อนบางลาง ซึ่งเป็นนักรบจู่โจมที่มีผลงานยอดเยี่ยมมาโดยตลอด

ทั้งในด้านยุทธการและการเข้าถึงมวลชนในพื้นที่ได้เป็นอย่างดี จนทำให้ชาวบ้านหันมาให้ความร่วมมือ

กับทางการมากขึ้น

 

 การปรากฏตัวของผู้กองแดนในเช้าวันปะทะจึงเป็นเสมือนการปรากฏของ "เป้าหมาย"
ที่มีค่ามากที่สุดสำหรับการซุ่มโจมตี โจรใต้กลุ่มนั้นจึงหันปากกระบอกเล็งเข้าหาร่างของนายตำรวจหนุ่ม
เป็นจุดเดียว เพื่อที่จะระดมปืนเด็ดชีพคนเป็น "หัวหน้าชุด' ให้ได้เป็นลำดับแรก
         
         แล้วในบัดดลนั้นกัมปนาทการยิงก็แผดสนั่นหวั่นไหวพร้อม ๆ กับวิถีกระสุนแดงวาบพุ่งลงมาเป็นห่าฝน
วินาทีแรกที่เสียงปืนดังขึ้น ร้อยตำรวจเอกหนุ่มก็โผนเข้าหาที่กำบังด้วยสัญชาติญาณพร้อมกับร้องตะโกนสั่งให้
ลูกทีมทำการยิงตอบโต้ ก่อนที่ร่างของเขาจะล้มร่วงลงบนเนินมรณะ

         การปะทะดำเนินไปอย่างดุเดือดนานกว่า 20 นาที และกำลังอีกชุดหนึ่งภายใต้การนำของ "ผู้กองช้าง"
หรือร้อยตำรวจเอกสมรัฐ อาวรณ์ ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากจุดปะทะได้รีบเดินทางมาช่วยก่อนที่เสียงปืนจะสงบลง
เมื่อฝ่ายตรงข้ามล่าถอยออกไป

 

               

                              นาทีชีวิตผู้กองแคนหลังการปะทะ

"ผู้กองถูกยิง ! วิทยุไปที่บ้านภักดี ขอ ฮ. มารับด่วน !"

 รองหัวหน้าชุดร้องตะโกนเสียงหลงในทันทีที่มองเห็นร่างของร้อยตำรวจเอกหนุ่ม
แดงฉานไปด้วยเลือด มีบาดแผลฉกรรจ์ที่ลำคอ บอกให้รู้ว่าผู้นำของชุดเคลื่อนที่เร็วต้องคมกระสุน
ได้รับบาดเจ็บสาหัส อาการเป็นตายเท่ากัน.. !

         ภายในห้องประชุมกองบังคับการสนับสนุนทางอากาศค่าย "นเรศวร" อำเภอหัวหิน
จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ตอนสายวันเดียวกัน
         
         นายตำรวจพลร่มชั้นสัญญาบัตรกำลังประชุมอยู่กับผู้บังคับการเพื่อเตรียมการ
เคลื่อนย้ายกำลังไปสับเปลี่ยนหน้าที่กับหน่วยที่อยู่ในพื้นที่สามจังหวัดชายแดนภาคใต้ซึ่งเป็น
การปฏิบัติตามวงรอบทุก 6 เดือน

         ทุกคนต่างมีขวัญกำลังใจดีเยี่ยมและกระหายที่จะเดินทางไปปฏิบัติภารกิจในพื้นที่
อันตรายด้วยความมุ่งมั่น เพราะเท่าที่ผ่านมา "ชุดเคลื่อนที่เร็ว" ซึ่งเป็นหน่วยพลร่มจาก ตชด.
ประสบความสำเร็จอย่างยอดเยี่ยมและไม่เคยสูญเสียกำลังพล

         แต่แล้วเสียงโทรศัพท์ของผู้การก็ดังขึ้นขัดจังหวะการประชุม สายตาทุกคู่จ้องมอง
ไปยังผู้บังคับบัญชาซึ่งมียศสูงสุดในที่นั้น ก่อนที่ทุกคนจะเห็นสีหน้าและแววตา
ซึ่งเปลี่ยนไปอย่างฉับพลัน

 "ชุดลาดตระเวนของเราถูกซุ่มโจมตีที่ยะลา"

         ผู้บังคับการพลร่มพยายามบังคับเสียงอย่างคนที่ข่มความรู้สึกขณะที่กล่าวถ้อยคำ
ซึ่งไม่ต่างอะไรกับสายฟ้าที่ฟาดลงมากลางหัวใจของทุกคนที่ได้ยิน

 "ไอ้แคนตาย.. เมื่อสองชั่วโมงที่ผ่านมานี่เอง"



                                ผู้กองแคนใน พท.ภาคใต้
         
         นายตำรวจหนุ่มผู้พลีชีพเพื่อชาติกลางสมรภูมิแดนใต้ในเช้าวันนั้นก็คือร้อยตำรวจเอก
"ธรณิศ ศรีสุข" รองผู้บังคับการกองร้อยรบพิเศษที่ 1 กองกำกับการสนับสนุนทางอากาศตำรวจ
ตระเวนชายแดนผู้เป็นแบบฉบับของ "ชายชาตินักรบ" 

         ซึ่ง สมควรได้รับการยกย่องในฐานะวีรบุรุษของชาติผู้ยึดมั่นในอุดมการณ์อันสูงส่ง
ตราบจนลมหายใจของชีวิต
         
         ร้อยตำรวจเอกธรณิศฯ หรือผู้กองแคน เกิดเมื่อวันที่ 28 กันยายน 2520 ที่จังหวัดขอนแก่น
เป็นบุตรชายของรองศาสตรจารย์ด็อกเตอร์เกรียงศักดิ์ ศรีสุข อดีตคณบดีคณะเทคโนโลยี
มหาวิทยาลัยขอนแก่น ปัจจุบันดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการศูนย์วิจัยน้ำบาดาล ภาควิชาเทคโนโลยีธรณี 

         ส่วนมารดาคือ รองศาสตราจารย์ทันตแพทย์หญิงนิธิภาวี อดีตคณบดีคณะทันตแพทย์ศาสตร์
มหาวิทยาลัยขอนแก่น ชีวิตในวัยเด็กของร้อยตำรวจเอกธรณิศเติบโตที่จังหวัดขอนแก่นพร้อมกับ
น้องชายเพียงคนเดียว คือนายแพทย์ธราธิป โดยบิดามารดาตั้งชื่อเล่นให้เขาว่า "แคน" 

         ซึ่งเป็นเครื่องดนตรีอันเป็นเอกลักษณ์ของแผ่นดินอีสาน แคนเริ่มต้นการศึกษาที่
โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยขอนแก่นจนถึงชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ก่อนจะติดตามบิดาไปศึกษาต่อ
ที่ประเทศแคนนาดาเมื่อปี 2533

         เมื่อกลับมาเมืองไทยจึงเข้ารับการศึกษาต่อที่โรงเรียนขอนแก่นวิทยาจนกระทั่งถึงชั้น
มัธยมศึกษาปีที่ 5 จึงไปสอบเข้าโรงเรียนเตรียมทหารเมื่อปี 2538 โดยเลือกเหล่าตำรวจ
ด้วยความใฝ่ฝันว่าอยากจะเป็น ตชด. เพื่อรับใช้ชาติและปกป้องคุ้มครองพี่น้องประชาชน
ซึ่งอยู่ในพื้นที่ห่างไกล

         รองศาสตรจารย์ด็อกเตอร์เกรียงศักดิ์ ซึ่งเดินทางมากรุงเทพเพื่อร่วมงาน "วันตำรวจ"
และบันทึกเทปรายการ "เจาะใจ' ระหว่างวันที่ 13-14  ตุลาคมที่ผ่านมา ได้เล่าถึงเรื่องราวบางตอน
ของบุตรชายให้ผู้เขียนฟังว่า
         
         "สมัยนั้นนักเรียนวัยรุ่นในขอนแก่นจะรู้จักแคนมาก แคนเป็นคนรักเพื่อน ชอบการต่อสู้ผจญภัย
เคยแอบไปชกมวยชิงรางวัลตามหมู่บ้านมา 2-3 ครั้ง จนหมอแจงซึ่งเป็นคุณแม่ตกใจ"

         "ต่อมาแคนไปสอบเข้าโรงเรียนเตรียมทหาร โดยเลือกเหล่าตำรวจและสอบได้เป็นที่หนึ่ง
ในส่วนของตำรวจทำให้ทุกคนในครอบครัวภูมิใจในตัวแคนมาก"

         "ระหว่างที่เป็นนักเรียนเตรียมทหารรุ่น 38 แคน ซึ่งมีคะแนนสอบยอดเยี่ยมได้รับการ
แต่งตั้งให้เป็นนายตอน 4 ทำหน้าที่นักเรียนปกครองบังคับบัญชาดูแลรุ่นน้องและเพื่อนๆ
และเมื่อขึ้นเหล่าเป็นนักเรียนนายร้อยตำรวจรุ่น 54 แคนก็ได้เป็นนักเรียนบังคับบัญชา เป็นนักกีฬา
หลายประเภท เป็นหัวหน้าชมรมยูโด นักแม่นปืน นักมวย ฯลฯ"


         
         เหนือสิ่งอื่นใดก็คือ เขาเป็นที่รู้จักของรุ่นน้อง ๆ และรุ่นพี่ ๆ ในฐานะนักเรียนนายร้อยตำรวจที่เรียนเก่ง
มีอุดมการณ์ และได้คะแนนสอบตอนเรียนจบในลำดับต้น ๆ ซึ่งมีสิทธิที่จะเลือกรับราชการที่ไหนก็ได้
ไม่ว่าจะเป็นโรงพักในท้องที่ "เกรด A" การเป็น "นายเวร" หรือนายตำรวจติดตามผู้บังคับบัญชาระดับสูง
หรือแม้กระทั่งการลาไปศึกษาต่อต่างประเทศ
         
         แต่สิ่งที่แคนเลือกกลับกลายเป็นการหันหลังให้สิ่งเหล่านั้นอย่างคนมีอุดมการณ์ แรงกล้า
เขาเลือกที่จะละทิ้งชีวิตแสงสีความศิวิไลซ์หรูหราแบบ "สุขนิยม" 

         ทั้งที่สามารถกระทำได้แล้วมุ่งหน้าไปสู่การใช้ชีวิตกลางป่าของลำเนาไพรในฐานะ "ตำรวจตระเวนชายแดน"
แม้จะรู้อยู่แล้วชีวิตของ ตชด. หมายถึงชีวิตที่ต้องนอนกลางดินกินกลางทรายแวดล้อมไปด้วยความยากลำบาก
แต่สิ่งเหล่านั้นคือความเป็นไปที่จะทำให้ "ฝัน" ของผู้พิทักษ์สันติราษฎร์หนุ่มในอันที่จะเสียสละตนเองเพื่อผู้อื่นเป็นความจริง

         "แคนพูดอยู่เสมอว่าถ้าเขาไม่ทำหน้าที่นี้แล้วใครจะทำ ถ้าคนหนุ่มทุกคนเอาแต่คิดถึงความสุขสบาย
โดยไม่เสียสละตนเองแล้ว ประเทศชาติจะมีใครที่ไหนคอยปกป้อง"

         รองศาสตรจารย์ด็อกเตอร์เกรียงศักดิ์กล่าวถึงอุดมการณ์ความมุ่งมั่นของบุตรชายผู้จากไป

         "แคนจึงเลือกที่จะเป็น ตชด. และทำการฝึกฝนอย่างหนัก เพื่อให้ตนเองเป็น ตชด. ที่เก่งกล้า
มีขีดความสามารถครบถ้วนพร้อมที่จะปฏิบัติหน้าที่ได้อย่างมีประสิทธิภาพสูงสุด"



         แม้จะมีชีวิตราชการค่อนข้างสั้นและต้องออกปฏิบัติราชการสนามครั้งละ 6 เดือนมาโดยตลอด
แต่นายตำรวจ "ไฟแรง" อย่างแคนก็ใช้เวลาในช่วงสับเปลี่ยนกำลังสมัครเข้ารับการฝึกอบรมหลักสูตรพิเศษต่างๆ
มากมาย อาทิ หลักสูตรการทำลายวัตถุระเบิดหลักสูตรการต่อต้านการก่อการร้าย หลักสูตรกระโดดร่มแบบกระตุกเอง

         นอกจากนี้ ยังเข้ารับการฝึกหลักสูตรการรบพิเศษของนาวิกโยธินหรือที่รู้จักกันในนาม "รีคอน"
ซึ่งได้ชื่อว่าเป็นการฝึกที่เข้มข้นยากลำบากไม่น้อยไปกว่าหลักสูตร "นักทำลายใต้น้ำจู่โจม" หรือมนุษย์กบ

         แคนได้เข้ารับการฝึก "มหาหิน" ของทหารนาวิกโยธินในปลายปี 2548 และเป็นนายตำรวจชั้นสัญญาบัตร
เพียงหนึ่งเดียวที่ผ่านหลักสูตรนั้นท่ามกลางสายตาชื่นชมของบรรดาครูฝึกและเพื่อนร่วมรุ่นรีคอน 36 
ซึ่งส่วนใหญ่เป็นนาวิกโยธินที่ต่างพากันนับถือในความเป็น "นายตำรวจใจเพชร" ผู้มีความเข้มแข็งอดทน
เป็นเลิศจนสามารถฝ่าฟันการฝึกจู่โจมและลาดตระเวนรบสะเทินน้ำสะเทินบกไปได้อย่างน่ายกย่อง


                  
                        ผู้กองแคนเมื่อครั้งฝึกรบพิเศษนาวิกโยธิน

         รองศาสตรจารย์ด็อกเตอร์เกรียงศักดิ์ เล่าต่อไปอีกว่า
         
         "แคนเป็นคนเสียสละ นึกถึงส่วนรวมมากกว่าส่วนตัวรักลูกน้องและเพื่อนร่วมงานมาก
เขาเคยมาขอยืมเงินพ่อก้อนหนึ่งเพื่อนำไปเป็นกองกลางไว้ใช้จ่ายในทีมของเขา แคนบอกว่าลูกน้อง
ของเขาเงินเดือนน้อยและมีครอบครัวต้องดูแล บางครั้งการเบิกจ่ายเบี้ยเลี้ยงหรือเงินสวัสดิการต่างๆ 
อาจจะล่าช้าตามขั้นตอนของทางราชการ แคนก็จะให้ลูกทีมใช้เงินกองกลางส่วนนี้สำรองไปก่อน

         "หรือแม้แต่รถยนต์ที่พ่อซื้อให้ แคนก็นำไปใช้ที่ภาคใต้เพื่อให้เป็นรถใช้สอยสำหรับการปฏิบัติงาน
ของหน่วยโดยไม่ถือว่าเป็นของส่วนตัว แคนเคยมาขอเงินพ่อบอกว่าจะนำไปให้รุ่นพี่กับเพื่อนร่วมงานยืม
ซื้อปืนพกเป็นอาวุธส่วนตัวเพิ่มเติมไว้ปฏิบัติงาน พ่อก็ให้ไป

         แคนทำทุกอย่างเพื่อคนอื่นมาโดยตลอดและมีความสุขที่จะทำเช่นนั้นเสมอมา สิ่งเดียวที่แคน
ไม่เคยทำก็คือการบอกกล่าวให้คนอื่นรู้ว่า แคนมาจากครอบครัวที่เพียบพร้อมสมบูรณ์ในทุก ๆ ด้าน"
         
         ผู้เป็นบิดากล่าวด้วยแววตาที่บ่งบอกถึงความอาลัย



                                 ผู้กองแคนใน พท.ภาคใต้

         "แคนทำตัวสมรรถนะกินง่ายอยู่ง่าย ไม่มีทรัพย์สมบัติส่วนตัวมากมาย หลังจากแคนเสียชีวิต
พ่อไปเก็บของจากที่พักของแคนปรากฏว่าแคนมีของใช้จำเป็นเพียง 2-3 กล่องเท่านั้น"

         หลังจากสำเร็จการศึกษาเข้ารับพระราชทานกระบี่จากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว
เมื่อวันที่ 14 มีนาคม 2544 ร้อยตำรวจตรีธรณิศได้เลือกที่จะรับราชการในกองกำกับการสนับสนุน
ทางอากาศตำรวจตระเวนชายแดนในตำแหน่งผู้บังคับหมวด จากนั้นในปีรุ่งขึ้นก็เดินทางไปปฏิบัติราชการ
ในพื้นที่สามจังหวัดชายแดนภาคใต้และอยู่ที่นั่นเรื่อยมา

         เรือเอกเกรียงไกร  แสงอุทัย  อดีตหัวหน้าชุดปฏิบัติการพิเศษนาวิกโยธิน ซึ่งเคยปฏิบัติงาน
ในพื้นที่นราธิวาสเล่าถึง "เพื่อนร่วมงานต่างเหล่า" ว่า

         "ผู้กองแคนเป็นคนที่มีอุดมการณ์แรงกล้า เราพบกันครั้งแรกเมื่อปี 45 แคนลงมาภาคใต้ทั้งที่ยัง
ไม่มีคำสั่งเป็นทางการ แต่เขาก็เดินทางลงมาล่วงหน้า ตอนนั้นเป็นช่วงแรกที่พลร่ม ตชด. จากหัวหิน
เริ่มเข้ามาทำงานในพื้นที่สีแดง ผมเตือนเขาว่า ยังไม่มีคำสั่งรองรับอย่าเพิ่งออกทำงาน แต่แคนบอกว่าไม่เป็นไร
เขาอยากทำให้ภาคใต้สงบ"

         เรือเอกเกรียงไกร ซึ่งเคยเป็นครูฝึกหลักสูตร "รีคอน" เล่าต่อไปว่า

         "ทีม ตชด. ของแคนหลอมรวมกับชุดปฏิบัติการพิเศษนาวิกโยธินได้เป็นอย่างดี แคนมีความสามารถในการ
ใช้ปืนสั้นอย่างยอดเยี่ยมและเชี่ยวชาญการรบในเมือง เพราะเคยผ่านหลักสูตรต่อต้านการก่อการร้าย

         แคนจึงช่วยฝึกทีมของนาวิกโยธินให้มีความชำนาญการใช้ปืนพกเพิ่มขึ้น ขณะเดียวกันแคนก็ขอให้นาวิกโยธิน
ซึ่งเชี่ยวชาญการรบนอกแบบ ฝึกทบทวนการลาดตระเวนการเคลื่อนที่ในป่าแถบนั้น ซึ่งเรามีความชำนาญมากกว่า
เพราะอยู่ในพื้นที่มาก่อน แคนขอให้ทหารนาวิกโยธินพาขึ้นเขาทุกลูกเพราะต้องการทำความรู้จักและจดจำลักษณะ
ภูมิประเทศเพื่อประโยชน์ในการปฏิบัติงานครั้งต่อ ๆ ไป


         
                              ผู้กองแคนกับทีมพลร่ม ตชด.

         ผู้กองแคนมีความผูกพันกับนาวิกโยธินอย่างแนบแน่น เคยออกปฏิบัติภารกิจร่วมกัน
หลายครั้ง กินข้าวด้วยกัน ทั้งในที่ตั้งปกติและในป่า บางครั้งเราจัดเป็นทีมผสมระหว่าง ตชด.
กับนาวิกโยธิน แคนจะเคียงบ่าเคียงไหล่กับทหาร นย. อย่างองอาจจนได้ใจของทุกคนที่อยู่ในทีม

         เรือเอกเกรียงไกรรำลึกถึงความทรงจำเกี่ยวกับวีรบุรุษ ตชด. ต่อไปว่า

         "ผู้กองแคนเป็นนายตำรวจที่กล้าหาญมาก มุ่งมั่นที่จะปฏิบัติภารกิจให้สำเร็จโดยไม่คำนึงถึง
อันตรายใด ๆ ครั้งหนึ่งเขาวางแผนที่จะแทรกซึมเข้าไปในพื้นที่อันตรายตามลำพังในเวลากลางคืน
และนัดหมายให้ทีมสนับสนุนไปรอที่จุดนัดพบซึ่งอยู่ห่างออกไปเกือบ 5 กิโลเมตร"

         "แต่ผมห้ามเอาไว้ เพราะผู้กองแคนพูดภาษายาวีไม่ได้ มันจึงเสี่ยงเกินไปที่จะเข้าไปหาข่าว
ความเคลื่อนไหวของฝ่ายตรงข้ามในยามวิกาลเช่นนั้น พวกเราซึ่งเป็นชุดปฏิบัติการพิเศษนาวิกโยธิน
ทุกคนรักนับถือในน้ำใจผู้กองแคนและรู้สึกเหมือนกับว่าเขาเป็นพี่น้องร่วมตายอย่างแท้จริงคนหนึ่ง"

         แม้จะเหนื่อยยากตรากตรำ แต่ผู้กองแคนยังคงมีชีวิตส่วนตัวเช่นปุถุชนทั่วไป โดยทุกครั้งที่ได้พัก
นายตำรวจหนุ่มจะเดินทางกลับไปเยี่ยมครอบครัวที่ขอนแก่นและกราบคารวะครูอาจารย์ ท่ามกลางความรู้สึก
ชื่นชมระคนห่วงใยของทุกคนที่ได้รู้จักและเคยเห็น "ผู้กองแคน" มาตั้งแต่ครั้งที่เขาเป็นเด็กชายตัวเล็กๆ
ที่วิ่งเล่นอยู่ในรั้ว มอ.ดินแดง ร่วมกับเพื่อนรุ่นเดียวกันซึ่งส่วนใหญ่เป็นลูกหลานของคณาจารย์มหาวิทยาลัย
ซึ่งรู้จักคุ้นเคยกับบิดามารดา

         "แคนมักจะถูกตั้งคำถามจากหลาย ๆ คนอยู่เสมอว่า เมื่อไหร่จะขึ้นมาจากภาคใต้ แต่คำตอบที่ทุกคน
ได้รับเหมือนๆ กัน ก็คือ ยังไม่ถึงเวลา เพราะแคนต้องการสานต่อภารกิจให้ลุล่วงจนกว่าประชาชนในพื้นที่
จะใช้ชีวิตได้อย่างปลอดภัย"
         
         รองศาสตราจารย์ด็อกเตอร์เกรียงศักดิ์ ผู้เป็นบิดาเล่าด้วยสีหน้าและแววตาอันสงบนิ่งอย่างคนที่ปลงใจ
ในความเป็นไปที่เกิดขึ้นตามสัจธรรมแห่งชีวิต

         "ก่อนเสียชีวิต ผู้บังคับบัญชาของแคนถามว่า ครบวงรอบ 6 เดือนครั้งหน้า แคนจะกลับมาอยู่ที่ค่ายนเรศวร
หรือเปล่า แคนตอบว่า ขออยู่ในพื้นที่อย่างเดิม เพราะเป็นห่วงชาวบ้าน อยากทำงานต่อ"



         "หมอนัตตี้ภรรยาของแคน ซึ่งกำลังเรียนต่อด้านทันตกรรมที่ฮ่องกง เคยขอร้องแคนเรื่องการไปทำงานภาคใต้
แคนตอบว่า นัตตี้มีความฝันในเรื่องการเรียน แคนก็มีความฝันในเรื่องของการทำให้ภาคใต้สงบสุข ถ้ามีคนขอให้ให้นัตตี้หยุดเรียน
ล้มเลิกความฝัน นัตตี้ก็คงทำไม่ได้ เหมือน ๆ กับแคนที่ไม่อาจเลิกราการไขว่คว้าความฝันของตนเอง
แคนฝันที่จะทำให้ภาคใต้สงบและแคนก็อยากทำให้ฝันนั้นเป็นจริงให้ได้"

         "ถึงแม้วันนี้แคนจะจากไปแล้ว แต่ผมเชื่อว่าเขาคงรับรู้ว่าความฝันของเขาจะไม่มีวันตาย เพราะ พี่ๆ เพื่อนๆ
ทั้งที่เป็นตำรวจพลร่มและทหารทุกเหล่าทัพจะช่วยกันสานต่อภารกิจเพื่อให้ฝันของแคนเป็นจริงให้ได้"

         คำกล่าวของรองศาสตราจารย์ด็อกเตอร์เกรียงศักดิ์ผู้เป็นบิดาคงจะไม่ใช่เรื่องที่เกินเลยไปจากความเป็นจริง
เพราะการเสียชีวิตของร้อยตำรวจเอกธรณิศได้กลายเป็นแบบอย่างของวีรบุรุษผู้เสียสละและเป็นสิ่งที่ปลุกเร้ากระตุ้นขวัญ
กำลังใจและความมุ่งมั่นของเจ้าหน้าที่ทุกฝ่าย โดยเฉพาะอย่างยิ่งพลร่ม ตชด. จากค่ายนเรศวรในอันที่จะปฏิบัติหน้าที่ต่อไป
อย่างกล้าหาญเช่นเดียวกับที่ "ผู้กองแคน" ได้แสดงตัวอย่างไว้ให้ประจักษ์


         
                          ผู้กองแคนสอนการใช้อาวุธให้ชาวบ้าน

         กลอนบทหนึ่งที่นักเรียนนายร้อยตำรวจสามพรานรุ่น 54 มอบให้แก่แคน นับเป็นสิ่งที่ฉายชัด
ถึงความเป็นตัวตนของนายตำรวจผู้เสียสละได้เป็นอย่างดี กลอนบทนั้นมีความว่า..

         กูนี้เกิดมาเพื่อชาติ  ราชบังลังก์ 
         มึงจงฟัง ความแน่วแน่ ของกูไว้ 
         แม้นกูตาย  พวกกูอยู่  สู้ต่อไป 
         อย่าได้ให้  พวกจัญไร  มายึดครอง 
         กูนี้คือ  สามพราน รุ่นห้าสี่ 
         พวกกูมี เรื่องราว  ให้เล่าขาน 
         ชื่อของแคน ยังอยู่  อีกยาวนาน 
         เป็นตำนาน  ผู้กล้า...  เลือดทาดิน

         เพื่อเป็นอนุสรณ์ และรำลึกถึงบุตรชายผู้จากไป อีกทั้งยังเป็นการให้ความช่วยเหลือเจ้าหน้าที่
ชั้นผู้น้อย ซึ่งปฏิบัติงานอยู่ในพื้นที่สามจังหวัดชายแดนภาคใต้

         รองศาสตราจารย์ด็อกเตอร์เกรียงศักดิ์ ได้จัดตั้งกองทุน ร.ต.อ.ธรณิศ โดยผู้มีจิตศรัทธา
สามารถดูรายละเอียดได้จากเวปไซด์ www.thoranitsrisuk.org

         รองศาสตราจารย์ด็อกเตอร์เกรียงศักดิ์ยอมรับว่า เมื่อแรกที่ได้รับทราบข่าวร้าย ความรู้สึก
โศกเศร้าอาลัยอาวรณ์ได้ถาโถมเข้ามาท่วมท้นหัวใจ เช่นเดียวกับคนทั่วไปซึ่งอยู่ในฐานะพ่อ
ที่ต้องสูญเสียลูกชายอย่างกะทันหัน

         แต่เมื่อได้รับรู้ถึงเกียรติยศได้สัมผัสด้วยตนเองถึงเกียรติภูมิอันยิ่งใหญ่ที่ทุกฝ่ายมอบให้แก่
ร้อยตำรวจเอกธรณิศในพิธีศพ หัวใจอันแตกสลายของคนเป็นพ่อก็กลับฟื้นคืนมาได้

         "มันเหมือนกับว่าผมกำลังอยู่ในความฝันมึนงงไปหมด เฝ้าแต่ถามตัวเอง นี่ผมมางานของใคร..
ใช่พิธีศพของแคนแน่หรือ ทำไมทุกอย่างจึงยิ่งใหญ่ล้นหลามถึงเพียงนี้"

         "แต่เหนือสิ่งอื่นใดก็คือพระมหากรุณาธิคุณของสมเด็จพระนางเจ้า ฯ พระบรมราชินีนารถ
ซึ่งได้เสด็จพระราชดำเนินมาพระราชทานเพลิงศพร้อยตำรวจเอกธรณิศด้วยพระองค์เอง ณ วัดสว่างสุทธารา
จังหวัดขอนแก่น เมื่อวันที่ 7 ตุลาคม"

         รองศาสตราจารย์ด็อกเตอร์เกรียงศักดิ์กล่าว

         "ตอนที่มีการกราบบังคมทูลถวายรายงานประวัติของผู้เสียชีวิต พระองค์ได้ประทับยืนเป็นการพระราชทานเกียรติยศให้แก่
ร้อยตำรวจเอกธรณิศเป็นครั้งสุดท้าย ทำให้ผู้ร่วมพิธีทั้งหมดลุกขึ้นยืนเพื่อแสดงความคารวะไว้อาลัยแด่ผู้จากไป

         นอกจากนี้ยังทรงรับสั่งตอนที่โปรดเกล้า ฯ ให้ผมเข้าเฝ้าว่า  ที่มาก็เพราะว่าแคนสมควรได้รับเกียรติยศนี้ และยังทรงรับสั่งด้วยว่า

         "ประเทศชาติต้องการผู้เสียสละอย่างแคน ทรงขอบใจที่ผมกับหมอแจง คุณแม่ของแคนที่ที่เลี้ยงลูกให้เป็นคนดีได้ถึงขนาดนี้"

          วันนี้...ไม่มีผู้กองแคนซึ่งเป็นที่รักของทุก ๆ คนอีกต่อไป ฉากชีวิตซึ่งเปี่ยมไปด้วยเกียรติภูมิอันยิ่งใหญ่ของ
นายตำรวจหนุ่มดำเนินมาจนถึงบทสุดท้าย พร้อม ๆ กับการก้าวล่วงหน้าไปยังอีกภพหนึ่ง อันเป็นภพที่ไม่มีใครเลี่ยงพ้น

         และสำหรับสมาชิกในครอบครัวของตระกูล "ศรีสุข" ทุกคนคงจะมีรอยยิ้มระคนน้ำตาเมื่อนึกถึงภาพของหมอแจง
ผู้เป็นมารดา ขณะที่โอบกระชับการมาถึงของบุตรชาย พร้อมกับถ้อยคำที่กลั่นมาจากหัวใจว่า
แคนลูกรัก...แม่ภูมิใจในตัวลูกมาก

         แม่ดีใจเหลือเกินที่เราได้พบกันอีกครั้งในดินแดนนิรันดร์แห่งนี้

---

         ตามที่ได้มีผู้นำบทความนี้ไปคัดลอกบทความนี้ไปเผยแพร่ยังที่ต่างๆ หลายราย
ซึ่งอันที่จริงเป็นนิมิตรหมายที่ดีว่าคนไทยยังรักวีรบุรุษของชาติและเป็นห่วงสถานการณ์ในภาคใต้เป็นอย่างมาก
อีกทั้งท่าน "พันทิวา" ผู้เขียนบทความได้เคยแจ้งกับผมว่า ยินดีให้เผยแพร่กันมากๆ แต่ทั้งนี้ เพื่อรักษาจรรยาบรรณที่ดีในสังคมอินเตอร์เน็ต
ขอความกรุณาผู้ที่สนใจจะคัดลอกบทความนี้ไปเผยแพร่ รวมถึงผู้ที่ได้คัดลอกไปแล้ว โปรดแจ้งไปยังผู้เขียน
(นอ.วิพันธุ์ ชมะโชติ vipan_cm@hotmail.com โทร 081-658-7831) และ/หรือแจ้งผ่านผม
(โรจน์ จินตมาศ webmaster@iseehistory.com โทร 081-697-3098) ให้ทราบสักนิดด้วยครับ


REF: http://www.iseehistory.com/index.php?lay=show&ac=article&Id=5333371&Ntype=12

 

 

โรแบร์โต้ โดนาโดนี่ แบกความคาดหวังอันยิ่งใหญ่

    การมาทำหน้าที่แทน มาร์เชลโล่ ลิปปี้ กุนซือผู้พาทีมคว้าแชมป์ฟุตบอลโลก
ไม่มีทางเป็นเรื่องง่าย แต่ถึงอย่างนั้น โรแบร์โต้ โดนาโดนี่ ก็ก้าวขึ้นมารับความท้าทายนี้
ได้อย่างยอดเยี่ยม และ ตอนนี้ หลังจากที่ผ่านทัพ "อัซซูรี่" ผ่านรอบคัดโลกสุดหินมาได้
เดิมพันนั้นยิ่งสูงกว่าครั้งไหน ในขณะที่ อดีตมิดฟิลด์ เอซี มิลาน หมายมั่นปั้นมือหวัง
จะพาทีมชาติอิตาลีคว้าแชมป์ ยูโร 2008 เพื่อสานต่อผลงานที่โค้ชคนก่อนหน้าเขา
ทิ้งเอาไว้ให้ได้

    "มันไม่เคยเป็นเรื่องง่าย เมื่อทุกคนมีความคาดหวังมากขนาดนั้น อย่างไรก็ตาม
ทีมนี้ตอบคำถามได้อย่างสมบูรณ์แบบในทุกๆ แง่ ตอนที่ผมมารับงานนี้
ผมได้รับช่วงต่อกลุ่มนักเตะชั้นยอด และ ทีมสต๊าฟฟ์โค้ชชั้นดีที่สนับสนุนผม
อย่างเต็มที่ หลังจากนั้นทุกอย่างก็ไปได้สวยมาก"

    อย่างไรก็ตาม เทรนเนอร์วัย 44 ปี รู้ดีว่า คำชมที่เขาได้รับมาในรอบคัคเลือก
จะถูกลืมไปอย่างรวดเร็ว หาก อิตาลี ทำผลงานที่ ออสเตรีย และ สวิตเซอร์แลนด์ ไม่ดี
"คุณต้องเริ่มต้นใหม่จากศูนย์ ตอนนี้ รอบคัดเลือก เป็นอดีตไปแล้ว และ
ฟอร์มการเล่นที่แล้วมา ก็ไม่ทำให้เราได้เปรียบอะไรในรอบสุดท้าย ก็เหมือนที่แล้วมา
เราต้องประเมินทีมเรากับคู่แข่งที่จะลงมาเล่นเพื่อสร้างปัญหาให้เรา
มันไม่ใช่อะไรที่แปลกใหม่เลย เราแค่ต้องมีทัศนคติที่ถูกต้อง"

    โดนาโดนี่ ที่เพิ่งต่อสัญญาคุมทีมบ้านเกิดต่อไปอีก 2 ปี เมื่อวันพุธที่ผ่านมา
คงไม่ผิดอะไรหากจะคิดว่าพระเจ้าต่างร่วมกันกลั่นแกล้งเขา
หลังจากทัพนักเตะแดนมะกะโรนีถูกจับสลากให้ไปอยู่กลุ่ม ซี
ร่วมกับ ฮอลแลนด์, ฝรั่งเศส (อีกแล้ว) และ โรมาเนีย เขารู้ว่าทุกอย่าง
ต้องไปได้สวยในการเตรียมทีมก่อนลงเตะแมตช์แรก กับ "อัศวินสีส้ม"
ในวันที่ 9 มิถุนายนนี้ ถ้าหากทีมของเขาจะมีโอกาสได้สัมผัสถ้วยแชมป์
อีกใบในช่วงซัมเมอร์นี้

    "ความปรารถนาของผมเหรอ? ผมคิดว่ามันเห็นชัดอยู่แล้ว
ผมอยากมีทีมที่อยู่ในสภาพร่างกายที่ดี เรื่องนี้เป็นจุดที่ผมเป็นห่วงมากที่สุด
ก่อนการแข่งขันรอบสุดท้าย หลังจากนั้นไป มันก็ไม่ได้แตกต่างอะไรมากมาย
ถ้าคุณเจอ ฝรั่งเศส, ฮอลแลนด์ หรือ ทีมอย่าง ออสเตรีย
ถ้าคุณมีทีมอยู่ในสภาพร่างกายที่ดีที่สุด คุณจะเจอใครก็ได้ โดยไม่ต้องกลัวเลย"

    "บิ๊กดอน" คงจะรู้สึกโล่งอกได้บ้าง ที่ มาร์โก แวน บาสเท่น
อดีตเพื่อนร่วมทีม "รอสโซเนรี่" ทำหน้าที่เป็นแค่โค้ช เมื่อทั้ง 2 ทีมเจอกันที่
เบิร์น เพราะกุนซือจากแดนกังหันลม เคยเล่นในศึกชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2 สมัย
ตอนที่ยังเป็นนักเตะและนำทีมบ้านเกิดเป็นแชมป์ยุโรปในปี 1988
หลังจากที่ โดนาโดนี่ และ อิตาลี โดน สหภาพโซเวียต เขี่ยตกรอบตัดเชือกไปก่อนแล้ว
"ผมคิดว่าประตูของ มาร์โก แวน บาสเท่น ในนัดชิงเป็น 1 ในประตูที่สุวยที่สุดเท่าที่เคย
ยิงกันมาในรายการนี้เลยทีเดียว" โดนาโนี่ กล่าวถึงลูกวอลเล่ย์สุดเฉียบของ อดีตสตาร์ดัตช์

    เส้นทางอาชีพของแวน บาสเท่น และ โดนาโดนี่ นั้นคล้ายกันอย่างน่าขนลุกนับแต่นั้นมา
หลังจากที่ช่วย มิลาน คว้าแชมป์ ยูฟ่า ยูโรเปี้ยน แชมเปี้ยน คลับส์ คัพ 3 สมัย
ทั้งคู่ต่างก็รับหน้าที่รั้งบังเหียนทีมชาติของตัวเอง แม้จะมีประสบการณ์ในการเป็นโค้ชระดับสูง
ไม่มากก็ตาม โดนาโดนี่ เคยคุมทีมอย่าง กัลโช่ เลชโช่ 1912, ลิวอร์โน่ และ เจนัว ช่วงสั้นๆ
ก่อนจะมาได้ตำแหน่งในทีมชาติอิตาลี แต่เขาก็รู้สึกว่าอาชีพค้าแข้งที่โดดเด่นช่วยเขาเตรียมตัว
สำหรับตำแหน่งนี้ด้วย

    "การลงเล่นในศึกชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป เป็นประสบการณ์ที่สำคัญมาก
สำหรับนักฟุตบอลแล้ว การมีส่วนร่วมในทัวร์นาเมนต์ใหญ่ขนาดนั้นมีค่าเป็นอย่างยิ่ง
ไม่ว่าผลงานจะเป็นยังไงก็ตาม ในปี 1988 เราแพ้ในรอบตัดเชือก และ 4 ปีต่อมา
เราไม่ได้เข้ารอบ หลังจากพลาดจุดโทษในเกมชี้ชะตา อย่างไรก็ตาม
ทั้ง 2 ครั้งเป็นประสบการณ์ที่ดีมาก"

    โดนาโดนี่ ได้ประโยชน์จากการลงเล่นภายใต้ 2 กุนซือจอมแท็กติกที่สุดของ
วงการลูกหนังยุโรปอย่าง อาร์ริโก้ ซ้าคคี่ และ ฟาบิโอ คาเปลโล่ และ
ตอนนี้ก็ยินดีจะส่งต่อความรู้ของเขาให้คนอื่นบ้าง "ผมได้รับประสบการณ์มากมาย
ในอาชีพของผม และ โชคดีที่ได้เล่นให้โค้ชดีๆ หลายคน และ ได้เล่นกับเพื่อนร่วมทีม
ที่ยอดเยี่ยม หน้าที่ที่สำคัญที่สุดอย่างหนึ่งของผมคือแบ่งปันประสบการณ์
เหล่านั้นให้กับพวกนักเตะ"

    สายตาที่มั่นใจของ โดนาโดนี่ เวลาอยู่ข้างสนามอาจเป็นกุญแจสำคัญให้กับ
อิตาลี คืนชีพที่จะพึ่งแรงขับเคลื่อนจากนักเตะดาวรุ่ง หลังการอำลาทีมชาติไป
ของแข้งสำคัญอย่าง ฟรานเชสโก้ ต๊อตติ และ อเลสซานโดร เนสต้า
รวมทั้งการที่ต้องเสีย ฟาบิโอ คันนาวาโร่ ไปเพราะอาการบาดเจ็บ
"พอคุณมาถึงขั้นนี้ คุณพยายามทำให้แน่ใจว่านักเตะทุกคนอยู่ในสภาพจิตใจที่เหมาะสม
จากนั้น เท่าที่คุณขอได้ คือ ทีมโชว์ฟอร์มอย่างเต็มความสามารถ" สำหรับบรรดาแฟนๆ
ที่เชียร์ทีม อิตาลี ให้คว้าแชมป์ ที่ เบอร์ลิน เมื่อ 2 ปีก่อน ซัมเมอร์นี้
พวกเขาก็จะคาดหวังให้ทีมของ โดนาโดนี่ ทำผลงานไม่น้อยไปกว่าเดิม

ขออุทิศแชมป์นี้ แด่โศกนาฏกรรมที่มิวนิค

          หลังฟาดฟันกันมายาวนานนับปี
ในที่สุดก็ได้เจ้าแห่งฟุตบอลสโมสรยุโรป
(ยูฟ่า แชมเปี้ยส์ลีก 2008) ทีมใหม่
เป็นที่เรียบร้อย นั้นก็คือ "ปีศาจแดง"
แมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด ที่ซัดจุดโทษดับ
เพื่อนร่วมศึกพรีเมียร์ชิพ อย่าง เชลซี 6-5
หลังเสมอ 1-1 ในเวลาปกติ และช่วงต่อเวลาพิเศษ
ท่ามกลางความสนุก ตื่นเต้น ตลอดเกม 



          ในส่วนของเกมการแข่งขันคงไม่ต้องพูดถึง
เพราะทุกท่านคงได้เสพกันแบบเต็มอุราจากสื่อแทบ
จะทุกแขนง เพราะขนาด "Jamesdeen"
คนข่าวแฟนพันธุ์แท้ "ผีแดง" ยังกลั้นใจไม่บรรยายถึงเกม
เลยแม้แต่น้อยในหน้าสปอร์ตวาไรตี้ ดังนั้นจึงต้องเบนเข็มไปที่
เบื้องลึก เบื้องหลัง ของเกมแห่งศักดิ์ศรีเมื่อค่ำคืนที่ผ่านมา
ซึ่งก็มีมากมายหลากหลาย แต่ที่น่าสนใจ เห็นจะเป็น
"สกายสปอร์ต" สื่อดังเมืองผู้ดี ที่ไม่ลืมให้คะแนน
ความสามารถนักเตะทั้งสองทีม 11 นักเตะตัวจริง

"ผีแดง" ประกอบด้วย

เอ็ดวิน ฟาน เดอร์ ซาร์ (7 คะแนน) -





          นายด่านเลือดดัตช์ ที่ถูกยกให้เป็น "United hero"
ในค่ำคืนมหัศจรรย์ที่เขาโชว์เซฟ โดยเฉพาะจุดโทษ
จนช่วยทีมเถลิงแชมป์ถ้วยใบใหญ่ยุโรปเป็นครั้งที่ 3
ซึ่งผมว่าน่าจะได้ 9 คะแนนด้วยซ้ำไป

เวส บราวน์ (7 คะแนน) -

          กองหลังเลือดผู้ดีรายนี้เล่นได้ตามมาตรฐานของตัวเอง
แม้เกมรุกจะไม่โดดเด่นมาก แต่เกมรับถือว่าสอบผ่าน แถมยังมี
จังหวะเปิดให้ โรนัลโด้ โหม่งประตูสุดสวย..

ริโอ เฟอร์ดินานด์ (7 คะแนน) - 

          ทำหน้าที่กัปตันทีมอสูรแดงได้ดี แถมยังช่วย วิดิช
ประกบติด ดร็อกบา จนแทมจะคายพิษสงไม่ออก
แม้จะโดนตะคริวเล่นงาน แต่ก็ยังกัดฟันบู๊จนจบเกม

เนมานย่า วิดิช (7 คะแนน) - 

          จิ๊กซอว์ชิ้นสำคัญที่เข้ามาทำให้ แมนฯ ยูฯ
ประสบความสำเร็จ เกมนี้เล่นได้อย่างแข็งแกร่ง
โดยเฉพาะจังหวะปะทะแย่งบอลกับ ดร็อกบา
ที่ดูจะมุ่งมั่นเป็นพิเศษ

ปาทริซ เอวร่า (7 คะแนน) - 

          เล่นได้ตามมาตรฐานของตัวเอง แม้จะไม่มีอะไร
โดดเด่นเป็นพิเศษ แต่ก็ผนึกกำลัง โรนัลโด้ ได้ดี

โอเว่น ฮาร์กรีฟส์ (8 คะแนน) -



          ลงมาทำหน้าที่ของตัวเองตามแท็คติกที่เซอร์เฟอร์กี้
กำชับได้อย่างดีเยี่ยม แม้ความเร็วไม่จัดจ้าน แต่ก็อาศัยจังหวะเปิด
บอลกดดันคู่แข่งเป็นระยะ

พอล สโคลส์ (8 คะแนน) -



          ทำงานหนักในแดนกลาง แม้ครึ่งหลังจะแผ่วไปบ้างตาม
อายุอานาม แต่โดยรวมถือว่าใช้ได้

ไมเคิ่ล คาร์ริค (7 คะแนน) - 

          พลาดโอกาสที่จะยิงให้ทีมนำ 2-0 ในครึ่งแรก
และไม่โดดเด่นมากนัก

คริสเตียโน่ โรนัลโด้ (8 คะแนน) -



          ครึ่งแรกกระชากลากเลื้อย เล่นงาน เอสเซียง
จนปั่นป่วน แต่ครึ่งหลังโดนประกบติด แถมมาพลาดจุดโทษ
โชคยังดีที่ทีมชนะ มิฉะนั้นจังหวะโหม่งประตูให้ทีมนำ 1-0
อาจไร้ความหมาย

เวย์น รูนี่ย์ (7 คะแนน) - 

          พยายามเต็มที่เมื่ออยู่ในสนาม แต่มีสวนร่วมกับเกม
ไม่มากนัก แม้จะมีจังหวะเปิดบอลสวยๆ แต่ก็ไม่เป็นประตู

คาร์ลอส เตเวซ (7 คะแนน) - 

          พลาดโอกาสหลายครั้งที่จะทำให้ทีมนำ 2-0
แต่ก็มีลูกขยัน ทุ่มเท ช่วยวิ่งไล่บี้คู่แข่ง แต่ดันไป
สวมบท "จอมล็อค" ซะจน มาเกเลเล่ คว่ำ

สำรอง -

ไรอัน กิ๊กส์ (7 คะแนน) -



          งัดประสบการณ์ออกมาช่วยทีม และยิงจุดโทษได้เฉียบคม,

นานี่ (6 คะแนน) -

อันแดร์สัน (6 คะแนน) -

          ยิงจุดโทษด้วยจิตใจที่แกร่งเกินวัย 11 นักเตะตัวจริง

"สิงห์บลูส์" ประกอบด้วย

ปีเตอร์ เช็ก (7 คะแนน) -





          แสดงให้เห็นแล้วว่าเขาคือหนึ่งในสุดยอดนายทวารโลก
แม้ไม่อาจช่วยให้ทีมคว้าแชมป์ แต่ก็มีจังหวะเซฟสวยๆ
ช่วยทีมหลายครั้ง

มิชาแอล เอสเซียง (7 คะแนน) - 

          แม้จะพลาดในการประกบ โรนัลโด้ แต่ก็แก้ตัวได้
นำมาซึ่งประตูตีเสมอ และครึ่งหลังเติมเกมรุกช่วย
เพื่อนทำให้มีลุ้นหลายครั้ง

ริคาร์โด้ คาร์วัลโญ่ (7 คะแนน) - 

          เล่นได้ตามมาตรฐานของตัวเอง มีจังหวะสกัดช่วย
เพื่อนหลายครั้ง และไม่เจอกับความกดดันสักเท่าไหร่

จอห์น เทอร์รี่ (7 คะแนน) -



          แม้จะมีจังหวะสกัดโฉงฉ่างบ้าง แต่ลูกโหม่งสกัดจังหวะยิง
ของ กิ๊กส์ ถือว่าสำคัญมาก เรียกว่าทำดีแทบจะทุกอย่าง
แต่พระเจ้ากลับไม่เข้าข้าง เมื่อซัดจุดโทษสำคัญชนเสา

แอชลี่ย์ โคล (7 คะแนน) - 

          มีความเร็วเป็นอาวุธเด็ด แต่ไม่ได้โชว์ศักยภาพ
เพราะเจอแท็คติก เซอร์อเล็กซ์ ที่ย้าย โรนัลโด้
ไปทางซ้าย แล้วให้ ฮาร์กรีฟส์ มาเปิดบอล
แต่ก็ไม่มีข้อผิดพลาดอะไร

โคล้ด มาเกเลเล่ (7 คะแนน) - 

          ทำงานหนักในแดนกลาง มีจังหวะตัดเกมช่วยทีม
หลายครั้ง และน่าจะได้ตำแหน่ง "ขุนศอกไร้น้ำใจ"
จังหวะชักศอกใส่ ฮาร์กรีฟส์ เต็มๆ

โจ โคล (7 คะแนน) - 

          ไม่โดดเด่นมากในเกมรุก แต่ดูดีในครึ่งหลังที่ลงมาช่วยไล่
โรนัลโด้ และดูจะไม่ถูกโฉลกกับ ลูบอส มิเชล เพราะทำ
อะไรก็ไม่ถูกใจเชิ้ตดำสโลวักรายนี้เอาซะเลย

มิชาเอล บัลลัค (7 คะแนน) - 

          โดดเด่นในแดนกลาง โดยเฉพาะครึ่งหลังจังหวะจ่ายให้
แลมพาร์ด ยิงชนคาน และการยิงจุดโทษที่เฉียบคม

แฟร้งค์ แลมพาร์ด (7 คะแนน) -



          แม้จังหวะในเกมจะไม่โดดเด่น แต่ทุกครั้งที่ทีม
ต้องการประตูเขามักจะทำได้ โดยเฉพาะจังหวะซ้ำๆ
ที่ทำได้รวดเร็ว และเฉียบขาด แถมยังทำได้ดีในการ
ยิงจุดโทษอีกด้วย

ฟลอร็องต์ มาลูด้า (7 คะแนน) - 

          ไม่ต่างจาก โจ โคล มากนัก แทบไม่มีจังหวะหวือหวา
อะไรให้ลุ้น ก่อนจะโดนเปลี่ยนตัวออก

ดิดิเย่ร์ ดร็อกบา (5 คะแนน) -



          มีโอกาสไม่มาก เพราะโดนประกบติด แต่ก็หาจังหวะ
ยิงสุดสวย แต่ดันชนเสา ทว่าที่พลาดสุดๆ เป็นจังหวะไป
เกาสิวแถวแก้มซ้ายให้ วิดิช จนถูกตะเพิดออก

สำรอง -

ชูเลียโน่ เบลเลตติ (6 คะแนน) - 

          ลงมาทำหน้าที่ได้ดี นั่นคือยิงจุดโทษ

ซาโลมง กาลู (6 คะแนน) - 

          ในเกมไม่โดดเด่นมาก แต่ยิงจุดโทษได้คมกริบ 

นิโกล่าส์ อเนลก้า (4 คะแนน) -



          แทบไม่มีส่วนร่วม แถมยังยิงจุดโทษพลาด



          ท้ายสุดต้องขอแสดงความยินดีกับ แฟนแมนฯ ยูฯ
ที่คว้าแชมป์ ยูฟ่า แชมเปี้ยส์ลีก 2008 มาครอง และต้อง
ขอแสดงความเสียใจกับ แฟนเชลซี ทุกท่านในที่นี้ด้วยครับ

สดุดีดับเบิ้ลแชมป์อยู่แค่เอื้อม

Man UTD vs Chelsea at Moscow

มีแฟนใหม่แล้วชื่อ SOA (Service-Oriented Architecture)

The Star 4 Final Round

แก้ม คว้า The star 4 มาครองได้สำเร็จ

แก้ม ล้างอาถรรพณ์ !! คว้า เดอะสตาร์4 หญิงคนแรก

 



          และระหว่างรอผลการตัดสินเพื่อนๆทั้ง 6 คน ไม่ว่าจะเป็น "ต้น"ชยธร เศรษฐจินดา,
"ภัทร"พรภัทร ก่อเกียรติตระกูล,"แม็ก"จิรายุทธ คันธยศ,"ดิว"อลงกรณ์ ต้นหนองคู่,
"เม"ปวีณ์สุดา จันทร์เกษ และ "แป้ง"ณัฐณิชา ทิพยมณฑล ก็ออกมาแจมกับ "แก้ม-รุจ"
รวมพลังโชว์เพลง "เพื่อดาวดวงนั้น" และเพลง "สิ่งดีดีที่เรียกว่าเธอ" เรียกเสียงกรี๊ดถล่มทลาย

          จากนั้น รุจ ก็ควงแขน แก้ม ออกมาบอกรักแฟนๆด้วยเพลง "รักเธอทุกวัน"
ต่อด้วยเพลงจากอัลบั้มแรกในชีวิตของทั้งคู่ที่มาร้องให้ฟังกันอีกครั้งคนละเพลง
จากนั้นก็ถึงเวลาของการระเบิดความมันส์กันอีกรอบ เมื่อเพื่อนๆผู้ร่วมแข่งขันทั้ง 6 คน
ก็สลับผลัดเปลี่ยนออกมาสร้างความมันส์ให้กับแฟนๆ

          เริ่มต้นด้วย เม กับเพลง "ความดันทุรังสูง" พับผ่าสิ..เธอโชว์ลีลาได้เซ็กซี่และมันส์ชนิด
ที่เรียกว่าสุดเหวี่ยงจริงๆ ตามมาด้วย หนุ่มดิว กับเพลง "พรหมลิขิต" ที่ทำเอาสาวๆกรี๊ดกันสนั่นลั่นอินดอร์ฯ
มันส์กันต่อกับ "ต้น" ที่งัดเพลง "อย่าเล่นตัว" มาชวนขยับแข้งขยับขา
"แม็ก-แป้ง-ภัทร" เลยแท็คทีมมามันส์ต่อด้วยเพลง "รักกันมั๊ย" ของ พี่เบิร์ด

   

          แล้วจู่ๆ แฟนๆก็ต้องกรี๊ดกันลั่นฮอลล์อีกครั้ง เมื่อ "บี้"สุกฤษฎิ์ วิเศษแก้ว ออกมาเซอร์ไพรส์
นำทีมรุ่นน้อง "แก้ม-รุจ-ต้น-ดิว" โชว์เมดเลย์ "จังหวะหัวใจ" และ "Someone" เท่านั้นยังไม่พอ ปิดท้าย
"เดอะสตาร์ทั้ง8" ยังขนเมดเลย์ทั้งเพลงซึ้ง เพลงสนุกมาให้แฟนๆมันส์กันแบบนันสต๊อป
ก่อนจะมาลุ้นกับการประกาศผลว่าใครคือ "เดอะสตาร์คนที่4" ของเมืองไทย

         และแล้วนาทีระทึกใจที่ทุกคนต่างเฝ้ารอคอยก็มาถึง เมื่อพิธีกร เอก ประกาศออกมาว่า
แต่น แตน แต๊น ..."แก้ม"วิชญาณี คือ เดอะสตาร์ในปีนี้ โดยได้คะแนนเฉือน หนุ่มรุจ ไปชนิดเส้นยาแดงผ่าแปด
คว้าแชมป์เดอะสตาร์หญิงคนแรกของเมืองไทยไปครอง โดยงานนี้มีผู้บริหารจากทางช่อง 9 อสมท.
ผู้สนับสนุนรายการ รวมทั้งจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ ซึ่งมี "พี่ดี้" นิติพงษ์  ห่อนาค มาเป็นผู้มอบรางวัล 

         ปิดฉากความสนุกบนเวทีเดอะสตาร์ 4 ครั้งนี้ นอกจากความยินดีกับ เดอะสตาร์ คนใหม่แล้ว
เหล่าบรรดาคณะกรรมการ "พี่เพชร-พี่ม้า-พี่โจ้" ยังขึ้นมาร่วมสนุกเต้นกับ เดอะสตาร์ทั้ง 8 คน กันแบบสะใจ
ทำให้บรรยากาศในอินดอร์สเตเดี้ยม ไม่มีคำว่าเศร้า มีแต่เร้าใจ และมันส์....เพียงเท่านั้น

          อย่างไรก็ตามหลังได้เป็น เดอะสตาร์ คนใหม่ แก้ม ได้กล่าวว่า
"ขอขอบคุณทุกคนมาก ขอบคุณจริงๆ ขอบคุณที่เป็นกำลังใจให้แก้ม ขอบคุณค่ะ"
ขณะที่แม่ของแก้ม ขึ้นกล่าวบนเวทีว่า "แม่ภูมิใจในตัวน้องแก้มตลอด
อยากให้ลูกตั้งใจทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุด ลูกฝันจะทำอะไร
สิ่งหนึ่งที่แม่บอกลูกเสมอคือ ความรับผิดชอบ แก้มทำอะไร คือ ตั้งใจทำ
และทำให้ดีที่สุด ทำด้วยใจ ลูกของแม่ แม่บอกได้ตลอดว่า
ลูกคิดอะไรในสิ่งที่ดีๆ ทำดีๆ ผลลัพธ์ดีๆ ก็จะกลับมาสู่ลูกเช่นกัน" 

         ส่วน รุจ ได้กล่าวแสดงความยินดีกับแก้มด้วยว่า "ขอดีใจกับน้องด้วย
ความจริงน้องเป็นคนที่มีความสามารถสูง ผมก็แอบเชียร์อยู่เหมือนกัน
อยากให้น้องเติบโตเป็นศิลปินที่โด่งดังต่อไป"  

         ทั้งนี้ "แก้ม" สาวผิวคล้ำร่างอวบวัย 19 ปี เกิดที่ จ.ภูเก็ต จบชั้น ม.6
จากโรงเรียนสตรีภูเก็ต และอยู่ระหว่างวางแผนเรียนต่อในระดับปริญญาตรีด้านการร้องเพลง
ในระหว่างการแข่งขันได้รับฉายาให้เป็นน้องสาวบียอนเซ่ นักร้องสาวชื่อก้อง
จากพลังเสียงที่ทรงพลัง และเป็นศิลปินที่เธอชื่นชอบเป็นพิเศษ อนาคตแก้มใฝ่ฝันอยากเป็น
นักร้องและครูสอนร้องเพลงที่เปี่ยมด้วยคุณภาพ 

          ขณะที่ รุจ ทายาทนักการเมืองวัย 23 ปี เกิดที่ อ.เมืองพล จ.ขอนแก่น
กำลังศึกษาปริญญาโท วิทยาลัยบัณฑิตศึกษาการจัดการ มหาวิทยาลัยขอนแก่น
ตลอดการแข่งขันรุจได้รับคะแนนนำในลำดับต้นๆ มาโดยตลอด

          อีกทั้งยังได้รับการขนานนามให้เป็นหนุ่มผู้มากับเสียงกรี๊ด ด้วยความที่หน้าตาดีเป็นทุนเดิม

          ศิลปินที่รุจชื่นชอบเป็นพิเศษคือ มาโกโตะ วงลูซิเฟอร์ ตูน บอดี้สแลม และ บอย พีซเมคเกอร์
ความใฝ่ฝันคือการได้เป็นนักร้องร็อกอย่างใจฝันแม้ว่าหน้าตาและบุคลิกจะดูขัดกับแนวเพลงที่ชอบก็ตาม        


Reference: www.kapook.com
               www.gmember.com

Sora Aoi

Sora aoi ในหนังไทยเรื่องแรก "ปิดเทอมใหญ่ หัวใจว้าวุ่น"




      ไม่รู้หนุ่มไทย จะดีใจหรือเสียใจดี ที่นางเอกหนัง AV ชื่อดัง แดนปลาดิบอย่าง ''โซระ อาโออิ''
หรือที่รู้จักกันดีในนาม ''น้องอ้อย'' ที่หนุ่มไทยต่างใฝ่ฝัน กำลังจะก้าวเข้ามาเป็นนักแสดงภาพยนตร์ไทย
ของค่าย ''จีทีเอช'' เรื่อง ''ปิดเทอมใหญ่ หัวใจว้าวุ่น'' ซึ่งดูไปแล้วก็น่าจะเป็นเรื่องที่น่ายินดี
เพราะโอกาสที่หนุ่มไทยจะได้ยลโฉมตัวจริงเสียงของเธอ คงไม่ไกลเกินเอื้อมอีกต่อไป 



      แต่ที่น่าเสียดาย (แทนหนุ่มๆ ) คือ สาว ''อาโออิ'' เธอประกาศแขวนเต้าเป็นที่เรียบร้อยแล้วนี่สิ
และนี่ก็คือเหตุผลที่ทำไม ''ย้ง-ทรงยศ''  ผู้กำกับฯ มากฝีมือ ถึงได้ตัดสินใจดึงเธอมาเล่นหนังรักใส
สไตล์วัยรุ่นเรื่องนี้ และเพื่อให้คนไทย (ที่ไม่พิสมัยหนังโป๊) รู้จักเธอมากกว่านี้ 

      วันนี้สยามดาราอาสาพาไปทำความรู้จักประวัติของเธอดูซักหน่อย
อย่างน้อยก็ช่วยให้คอหนังที่กำลังจะดูเรื่องนี้รู้จักกับเธอมากขึ้น



ชื่อ : โซระ อาโออิ (Aoi Sora)

วันเกิด : 11 พ.ย. 2526

ส่วนสูง: 155 ซม.

หน้าอก: 90 ซม.(คัพ F)

สะโพก: 83 ซม.

กรุ๊ปเลือด: B (บี)

งานอดิเรก: ดูหนัง, เต้นรำ และเล่นบิลเลียด  

ความสามารถพิเศษ: การเพนต์สี

อาหารจานโปรด: แฮมเบอร์เกอร์


รูปภาพประกอบ:

คุณ รู้สึก อย่างไร เมื่อความรัก ถูก ทอดทิ้ง

เดือนกุมภาพันธ์...

เดือนนี้เป็นเดือนของคนที่มีความรัก
เป็นเดือนแห่งคู่รัก...
แล้วคนที่ไม่มีความรักละ... จะทำอะไรดีในเดือนนี้

ฉันคนนึงละ ที่ไม่มีความรัก
ความรักเป็นอย่างไร ไม่รู้จักมันมานานมากแล้ว
ความรักเปรียบเสมือนเป็นคนแปลกหน้า
ที่ไม่เคยเจอกันมานานมาก จนแทบจะจำกันไม่ได้แล้ว

นานเหลือเกิน... ที่ความรักเดินจากไป
เดินไปไกล แล้วก็ไม่มีทีท่าว่าจะหันกลับมาหาฉันเลย
ฉันเหงา... แต่ก็ไม่รู้ว่าจะต้องทำอย่างไร

ความรัก... มีขายไหม
มีขายที่ไหน... ใครช่วยบอกที

ตอนนี้เหมือนฉันกำลังตามหาความรัก
แล้วก็เหมือนว่าความรัก... กำลังเล่นซ่อนหากับฉันอยู่

ถ้าเหนื่อยกับการตามหา... ก็หยุดเถอะนะหัวใจ
หยุดวิ่งตาม... หยุดไขว่คว้า อยู่นิ่งๆ อยู่กับตัวเอง

เดือนแห่งความรัก...
ไม่ได้มีความหมายอะไรสักเท่าไหร่
เพราะยังไง... คนอย่างฉันก็... เป็นคนที่ไร้ซึ่งความรักอยู่ดี


reference to: www.kapook.com